Tag Archives: hunter complex

side-line review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontBased and operating from Amsterdam (The Netherlands) Hunter Complex is a rather new project set up by Lars Meijer. This musician was previously involved in different projects like Larz, Psychon and Living Ornaments. I have to admit that none of these projects sound familiar, but it for sure reveals some experience gained by the artist. After having released an EP at the end of 2009 we here get the official debut-CD of Hunter Complex. The album was announced as strongly inspired by the 80s and the first songs only, but confirm a strong link with the golden decade of electronics. Telex and Human League are just two of the bands that immediately come into mind after having heard Wait, Here Is the Night and Dance. The songs aren’t bad at all and will for sure bring some good-old memories to mind (especially for the oldest electro-lovers), but globally speaking it sometimes sounds a bit too sweet and soft. I don’t mean it as a criticism, but on the long run Hunter Complex starts to stagnate in a gentle and polished 80s minded composition. The possible link with the aforementioned famous bands is for sure a reference, but the work of Hunter Complex never emulates their level or their fame. A few more songs like Moonset (with a real nice rhythm box) and Mean Street (which sounds like synthesizer music for stars) are quite nice, but never reach a real climax. That’s for sure what I’m missing here! It doesn’t take away that this is the kind of record that might please the 80s die-hard freaks!

6

DP

original article

dark entries review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontHunter Complex is het muzikaal project van Lars Meijer en het zegt je misschien niks maar een tijdje terug bracht deze Lars wat materiaal uit op het tot cultlabel verheven Skam Records, en ook al hoor je hier een beetje dance-invloeden is Hunter Complex een echte ode aan de eighties geworden.

Volgens deze man zijn de eighties een echte smeltkroes van kitsch en melancholica geworden waarbij hij de tv-reeks Miami Vice als ultiem voorbeeld aanhaalt en u kunt er mee lachen, ook al ligt het zeker aan de leeftijd, behoor ik ook tot één van die rare kwasten die naar de winkel holde om de DVD-boxen van deze serie aan te schaffen.

Maar dit gaat over muziek en niet over de avonturen van Sonny en Rico.

Na een EP te hebben uitgebracht op het nieuwe indielabel Narrominded dat zich lijkt te specialiseren in hedendaagse synthpopklanken werd de tijd rijp geacht voor een volledige CD en het is een fantastische cd geworden waar de originaliteit (en synthmelancholie) van afdruipt.

Meestal klinken dergelijke cd’s niet meer als een aardige poging om de tijdsgeest terug op te roepen maar deze Hunter Complex slaagt daar meer dan aardig in en het zou gerust in 1986 kunnen uitgebracht zijn, zelfs de hoes voelt zo aan.

Ook meer dan verdienstelijk is dat deze cd echt origineel klinkt want meestal is zo’n synthpoprelease vaak niet meer dan een Depeche Mode-probeersel maar dat is het geenszins het geval.

Originele synthpopmelodien verpakt in songs die iedere 80’s-fan met goede smaak zal omarmen.

Absoluut een kans geven!!!

8/10

Didier Becu

original article

norman records review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontNow if you’re interested in some quality synth pop then look no further… This is the nom de plume of Lars Meijer who has also recorded as Larz and also with Psychon and Living Ornaments who had a track on the old Skam Cats CD. I gotta hand it to him, he does a stellar job on the synthesizers, obviously referencing many 80’s influences but still with his own angle. Lars keeps the spirit of classic synth pop alive with a healthy balance of glitz and darker more melancholy passages. Lots of classy synth sounds and vibrant ideas all nicely articulated.

Ant

original article

chain d.l.k. review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontHunter Complex is the project of Lars Meijer, guy already involved with Living Ornaments and Psychon and also one of the people who runs the Narrominded label. Hunter Complex is his debut album under this moniker and contains twelve songs that find their roots into 80s electronic / synthpop music. Lars’ songwriting recalled me the electronic wave of the last decade of 70s and the first of 80s when people like John Foxx, Paul Haig and Thomas Leer were producing their hits. If you’re questioning yourself if there is a reason why I picked up these three names, well for sure there is one: Lars, in my opinion, is looking for the right blend of electronic analog sounds and personal songwriting and for this reason we have intimate song like Chinese Restaurants and Fashion Street (with an upfront piano/organ duet that remind me of some Scritti Politti atmospheres), cold wave tunes like Here Is the Night (the last year Lars issued an E.P. with three mixes of the song, the original and the instrumental versions which is available as free download and as MCD) and Kerosine. If you love all the kind of 80s wave bands, from Human League to ABC passing from A Flock Of Seagulls, Ultravox, Dalis Car, etc, I suggest you to check Hunter Complex.

Maurizio Pustianaz

original article

dsite review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontBiografia articolata quella relativa all’olandese Lars Meijer alias HC: attivo dalla fine degli anni 90’s celato sotto lo pseudonimo Larz, autore all’epoca di due albums ed un 7″, in seguito componente del progetto Psychon Troopers, ora noti semplicemente come Psychon, autore nel 2004 di un valido album titolato As When Lighted realizzato in collaborazione con Gabry de Waaij nonchè autore dell’ep Here’s The Night, antecedente al debut full lenght oggi in esame nella cui tracklist spiccava una rielaborata new version del brano Another Green World di Brian Eno. La label Narrominded si occupa della pubblicazione di questo lavoro a mezzo percorso tra non strepitosi registri new wave minimale ed electro, interpretati con peccaminoso spirito easy ma denotanti alcuni interessanti spunti degni di menzione. Nelle strategie strumentali riaffiorano le immancabili provenienze 80’s a supporto di un sound pulito, lineare, creato da synths, un elementare reticolo di drum-programming e garbati vocals (Wait) o su secche ritmiche e melodie da disco-club d’altri tempi (Here Is The Night). Tracce poliritmiche dalle atmosfere retrò intessute su educati spartiti electropop (Dance) comunicano il desiderio di sperimentare essenziali giochi di synth ingentiliti da soavi voalizzi (Exit): la bassa timbrica degli stessi ricama aggraziati quanto sterili moduli electro-non-so-chè (Cross) oltrepassati da dubbi ibridi alternative-pop metropolitano di scarso mordente (Fashion Street). Il ritorno ad una buona electro-wave finemente elaborata non fa soffermare l’attenzione sulle semplicistiche procedure negli arrangiamenti (Moonset), mentre la nuda ritmica vagamente disco 80’s circonda vocals filtrati ed armonie astratte (Black). Le irrinunciabili infuenze wave del trascorso ventennio incontrano nuovamente l’elettronica grezza del periodo di appartenenza generando però melodie di scarsa personalità (Chinese Restaurants) oppure, al contrario, piccoli gioielli electro-minded dalla lenta percussività synthetica che punteggia uno squisito apparato tastieristico simile ad una pioggia luminescente (Turn). Drum-machine segmentata, prog e canto attenuato si incorporano originando songs a tutto relax (Kerosine) concludendo la tracklist con mature ed apprezzabili manifestazioni di synthpop atmosferico (Mean Street). Album episodico che sembra soggiacere sotto un neutro manto di anonimato ma, all’occorrenza, anche in possesso di svolte in grado di strappare qualche fugace assenso. Non posso definire particolarmente lusinghiero questo debut, tuttavia le potenzialità e l’esperienza di Lars fanno auspicare una prossima release maggiormente coraggiosa e, chissà, dotata di più accattivante personalità. Tempo al tempo. Disco saturo di nostalgiche reminescenze 80’s ma anche contenuti convincenti solo a metà: il lavoro risulta sguarnito di quella fondamentale vitalità che l’avrebbe reso avvincente e mietitore di pieni consensi. L’appuntamento con gli applausi è comunque solo rimandato.

original article

terrible music review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontI am a big fan of Dutch popmusic and especially of new Dutch artists that are capable to produce some interesting and daring tunes in the fields of electronic music and experimental popmusic. Not because I am nationalistic or anything but partly as a reaction against the indifference of many Dutch people for their own history and culture. It is important to support local culture as simply it makes life nicer and better in the little world you live in.

Hunter Complex is the relatively new project by the Narrominded label boss. Narrominded have been working on promoting and putting out good new (Dutch) music since 2000. First with cd-r releases and later on vinyl and cd. The sounds range from elektro to experimental electronics and also some guitar stuff is in their catalogue.

Synthpop is the word when it comes to Hunter Complex. I must admit I did not get it when I first played this record. But it really grew on me with each play. Still I think the record would have been stronger when it would be trimmed from twelve to nine tracks or something. But in general this debut album is a masterpiece of contemporary synthpop.

The word pop should be written here in capitals. The production is quite thick in a Pet Shop Boys sort of way. Perfectly fitting the clear electronic beats and warm synthesizer melodies. What really makes this music so outstanding is that you hear classic 1980’s synthpop elements but still all sounds very fresh. The arrangements and rhythms are all but 1980’s I think. Also quite some unexpected elements pop up from time to time, like suprising hooks and twists in the song structure or a guitar part being added for a moment.

One of the highlights is Moonset with its steady beat and typical claps but also adding to that some almost ambient like synth lines and strings. Also Exit is really good with its loungy and laidback feeling and spacious synth lines.

If you are into classic synthpop and into some light summer tunes check out this release for sure. And for the well informed… this is probably more Anna Logue records stuff as Enfant Terrible material. But still… watch out for a new excellent track by Hunter Complex coming soon on the new Enfant Terrible compilation!

ET

original article

festivalinfo review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontJe kunt Lars Meijer niet verwijten dat hij stilzit, of te weinig onderneemt. Als Larz maakte hij al twee lo-fi platen en daarna dook hij de elektronica in met Psychon en Living Ornaments. Zijn jongste project Hunter Complex staat vol met synthpop liedjes, geïnspireerd door namen als jj en M83. Na de gratis EP met remixes van het nummer Here Is the Night is er nu het eerste volledige album: Hunter Complex.

Meijer zit nog steeds vuistdiep in de elektronica. De plaat staat vol bliepjes, drumcomputers en aanverwanten. Al snel wordt het duidelijk dat de muzikant op deze plaat veel meer richting de popmuziek gaat. De liedjes zijn aanstekelijk en niet te ingewikkeld. Dankzij slim gebruik van onder meer toetsen en een scala aan andere instrumenten heeft Meijer het voor elkaar gekregen een plaat te maken die, ondanks de toegankelijkheid, ook in alternatieve kringen best opgezet kan worden.

Hunter Complex wordt nooit te cheesy of fout. Slechts een paar keer gaat het muzikaal niet helemaal goed, zoals op Moonset. Dat klinkt alsof Meijer het met een gratis te downloaden programma even snel in elkaar geflanst heeft. Gelukkig staan daar nummers als Here is the Night, Exit en Fashion Street tegenover. Afsluiter Mean Street vist echter weer compleet achter het net.

Het manco van Hunter Complex zit hem in de zang en consistentie. Sterke en zwakke nummers wisselen zich gedurende het album netjes om beurten af, maar de zang is over de gehele lijn niet echt om over naar huis te schrijven. Dus toch wel enige vorm van consistentie, maar niet die waar je op zit te wachten. De veelal lage, slecht verstaanbare zang voegt bijzonder weinig toe, maar is toch ook weer broodnodig. De muziek zelf is namelijk niet spannend genoeg. Als Meijer zich nog een beetje in het genre verdiept en Hunter Complex een tweede kans geeft, kan daar best iets moois uit opbloeien.

3 / 5

Harm Groustra

original article

written in music review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside front3,5 / 5

Na een tweetal lo-fi popplaten en de nodige experimentele elektronische muziek met Psychon en Living Ornaments vond Lars Meijer, artiestennaam Hunter Complex, het de hoogste tijd voor een album met elektronische popliedjes.

Aan het einde van 2009 verscheen als voorproefje van dit album al de gratis te downloaden ep Here Is the Night. De ep verscheen bij het Nederlandse label Narrominded, dat sinds 2000 al flink van zich heeft doen spreken met eigenzinnige rock, elektronische en elektro-akoestische muziek. Een hoogtepunt in de discografie van Narrominded was in 2009 de remake van Brian Eno’s Another Green World, waarop een groot aantal Nederlandse elektro-acts – waaronder Hunter Complex – schitterden.

Het album van Hunter Complex laat vrij milde, wat onderkoelde, elektropop horen die duidelijk maakt dat Lars Meijer zich omringd heeft door een lekkere batterij effecten en (analoge) synths.  Hij kan bovendien een uitgebalanceerd en verzorgd elektropopgeluid produceren, waarvoor petje af. Meijer laat zich inspireren door onder meer Depeche Mode en A-ha. Dat geeft al aan dat de muziek van Hunter Complex niet bedoeld is om te confronteren. Het zijn daarom ook in eerste instantie namen als OMD en – meer recent – Erlend Øye die te binnen schieten bij het beluisteren van dit album.

Hunter Complex schotelt geen instanthits voor; veel nummers zijn niet bijzonder melodieus en leunen daarbij ook niet op harde beats of dikke effecten. Voeg daarbij de onderkoelde, wat afstandelijke zang van Meijer, en duidelijk wordt dat dit geen plaat is die je er op eighties-feestjes even makkelijk inknalt, al doen sommige recensenten anders geloven.

Here Is the Night, dat dus al in 2009 verkrijgbaar was, is een van de betere nummers op dit album van Hunter Complex. Een ideeënrijk nummer, prima geproduceerd. Cross kent een mooie sfeervolle opening en dito einde met daartussen prettige uptempo elektropop. In Dance en Kerosine stoeit Hunter Complex wat met ritmes, beats en tempi met behoud van een smaakvolle pop appeal.

Moonset biedt halverwege het album een versnelling die zeker welkom is. Zwaar aangezette akkoorden geven de muziek wat meer body, al suggereert Meijer hier meer dan hij daadwerkelijk aflevert. Dit lijkt het geval bij meerdere nummers: subtiliteit en een zekere distantie staan een instanteffect in de weg. Het is de fraaie productie die de plaat interessant maakt, en de subtiele inkleuring van de nummers, zoals de stemvervormer in Black en de old school hiphop beat van Fashion Street. In het afsluitende Mean Street somt Hunter Complex alles nog even op en krijgen we nog even een kleine staalkaart van alle ingrediënten. Het levert een zwoel en lichtvoetig elektropopnummer op met een stemmige ondertoon. Een typering die je op de meeste nummers van dit smaakvolle album kunt loslaten.

Edwin Hofman

original article

gonzo circus review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontWat zegt het dat vrijwel altijd als muziek uit de jaren 1980 opgehemeld wordt, het woord ‘nostalgie’ valt? Het is dan ook weer raak in vrijwel alle recensies van deze debuutplaat van Hunter Complex, het nieuwste project van Lars Meijer, die samen met Coen Oscar Polack het label Narrominded runt en verder bekend is van Larz, Psychon en Living Ornaments. Hunter Complex verwijst nadrukkelijk naar de jaren 1980, naar Depeche Mode, Kraftwerk, The Human League, Miami Vice, haarlak, enfin, het hele plaatje. Het concept is tot in de puntjes uitgewerkt en Meijer bouwt met zijn analoge synthesizers absoluut heel mooie, complexe structuren, maar uiteindelijk drijft dit project toch op weinig meer dan nostalgie. Dat is ontegenzeglijk een grote en dankbare markt, maar of het nu echt telt als legitieme artistieke drijfveer, daar kan over getwijfeld worden. Wie zijn jeugd wil herbeleven zit hier goed, wie liever naar de toekomst kijkt kan dit overslaan en te rade gaan bij een van de vele andere, uitstekende Narrominded-releases.

bw