Category Archives: press

subjectivisten / caleidoscoop review: hours

press, , , ,

hunter complex-hoursSteeds meer bands grijpen terug naar de jaren 80, hetgeen voor mij misschien wel de meest belangrijke dan wel interessante muziekperiode is geweest. Daarom van mijn kant geen klachten en zeker niet als het zo goed gebracht wordt als de Nederlandse groep Hunter Complex. Het is het project van Lars Meijer, één van de oprichters van het Narrominded label, die tevens te vinden is in de groepen Larz, Living Ornament, Psychon en Psychon Troopers. Deze muzikale duizendpoot beweegt zich doorgaans in de meer abstracte elektronische vaarwateren, maar toont met zijn nieuwe kindje aan ook goed uit de voeten te kunnen met fraaie retro sounds, waarbij synthpop, wave, aantrekkelijke beats en donkere zang op verrukkelijke wijze samengaan. Hij laat eerder al het gelijknamige debuut (2010) en de lp Heat (2013) het licht zien. Van die laatste verschijnt eerder ook al een single.
Nu is er de tweede, digitale single van dat album, te weten Hours. Hier krijg je de albumtrack Hours plus twee remixen van de nummers Serious Glass en Highway Hypnosis, die bij elkaar goed zijn voor een kwartier aan overheerlijke, nostalgische muziek. Op de originelen hoor je al de muziek van Joy Division, Kraftwerk, Clan Of Xymox, Simple Minds, Suicide, He Said, Wire, OMD, New Order en Depeche Mode langs komen, maar in de remixen worden bepaalde elementen extra onderstreept. In Serious Glass (The No Remix) zijn het voluptueuze beats die het verschil maken en het nummer in het midden van VNV Nation, Joy Division en Clan Of Xymox weet te plaatsen. De mix van Highway Hypnosis door Vincent Koreman aka Drvg Cvltvre brengt een meer rudimentair en duister geheel ten gehore dat neigt naar de EBM van Frontline Assembly en Skinny Puppy, maar dan met een opgewekte beat. Het is hoe dan ook voer voor de melancholici en wave fans onder ons.

Jan Willem Broek

original article

kicking the habit review: hours

press,

hunter complex-hoursDe beelden uit John Carpenter’s horrorklassieker The Fog (1980) zijn niet voor niets gekozen bij deze sfeerrijke nieuwe single Hours van het Nederlandse Hunter Complex, het alias van muzikant/producer Lars Meijer. De track begint namelijk klinkend als een elektronische soundtrack bij een griezelfilm uit de jaren tachtig, als een soort eerbetoon aan Carpenter zelf die immers eigenhandig muziek componeerde bij veel van zijn films. Maar al gauw ontpopt de track zich tot een vlotte synthpoptrack met nachtelijke feel, die dankzij het gebruik van een Roland D-50 and Yamaha DX7 zo in de jaren tachtig opgenomen had kunnen zijn.

Hours staat op het jongste Hunter Complex-album Heat van vorig jaar, uit via label Narrominded. De single van Hours is nu uit, inclusief remixen van The No en Drvg Cvltvre, desgewenst te streamen op SoundCloud.

Joris Rietbroek

vital weekly review: hours

press, , ,

hunter complex-hoursObviously we don’t review digital releases, but this landed as a CDR on my desk, and I started writing, before realizing this. Now, perhaps, this has to do with the fact that I quite enjoy the music of Hunter Complex, of Narromind Mastermind Lars Meijer. This is the second single of his LP Heat – I didn’t realize people still release singles from LPs as that sounds like something from my childhood – but Hours is a great piece of 80s inspired pop music (check also my review of the LP in Vital Weekly 896). The No does a remix of Serious Glass and make it sound also very 80s, but in a more dark wave styled guise, with a voice that sounds like from beyond the grave. Nice. Drvg Cvltvre is Vincent Koremans (RA-X might be know still!) with a long ambient w/rhythm inspired piece called Highway Hypnosis and sounds like Tangerine Dream on ecstasy, especially when the rhythm kicks in after some time. Be careful driving cars while listening to this music. Now, in a just and right world, this would have been a great 12″. Where did the 80s go? I do miss them.

FdW

original article

white room review: hours

press, , ,

hunter complex-hoursHunter Complex bracht in september van 2013 de langspeler Heat uit via Narrominded. Om die plaat nogmaals extra in het zonnetje te zetten, komt er een tweede single van het album. Hours zal digitaal, met twee bonustracks, gereleased worden.
De ’80-electronica van Hunter Complex heeft vocalen die doen denken aan zowel Simple Minds als Pet Shop Boys. Titeltrack Hours doet daar dan ook sterk aan denken. Het is typisch jaren ’80, maar dan in een volle mix anno 2014. De twee andere tracks worden onder handen genomen door andere mixers. DRVG CVLTURE heeft Highway Hypnosis onder handen mogen nemen. De opbouw van het nummer geeft een mysterieus tintje mee aan deze release.
Met de single Hours vestigt Hunter Complex in positieve zin de aandacht op zich. Liefhebbers van electronica a la ‘80’s, zullen deze release zeker een kans moeten geven.

Ralf W.

original article

noisey review: euromoney, de gym, groningen – january 17 2014

press, , ,

hunter-complex-euromoney-de-gym-groningen-january-17-2014-05Naast zevendertig acts die tegelijk op het officiële programma spelen, kent Eurosonic ook een randprogramma. Daarvan is Euromoney in de Gym een van de leukere. Het is zo’n avond waar alles twee uur later begint dan gepland en de obscuriteit er soms bijna te dik bovenop ligt, maar juist door het tijdstip, de kraakpandachtige allure en een op dit soort plekken en momenten altijd aangename aanwezigheid van HARDDRUGS maakt dat allemaal weinig uit.

Hunter Complex steelt hier zo hard de show, dat we zelfs even denken dat we op een uit de hand gelopen huisfeestje van Giorgio Moroder zijn terechtgekomen. Gelukkig is er tussen alle tegendraadse dansbewegingen en boeiende dansvloergespreksonderwerpen als ‘hoe had je eigenlijk willen heten’ ook ruimte voor echt filosofische overpeinzingen, zoals die van de Peruaanse jongen die in Groningen biomedische wetenschappen ofzo studeert. Over de wirwar aan draden waaruit Hunter Complex zijn overrompelend dansbare synthesizerhits pompt, mijmert hij: ‘Eigenlijk ziet het er zo net uit als een soort brein, met al die draden die met elkaar in contact staan.’ Diep.

Casper Sikkema

original article

incendiary magazine review: the sound of young holland ii, o’ceallaigh irish pub, groningen – january 17 2014

press, , ,

hunter-complex-the-sound-of-young-holland-ii-o-ceallaigh-irish-pub-groningen-january-17-2014-03Now it was time for something more cerebral. Hunter Complex was upstairs playing a stripped down, quietly throbbing show to a room full of thoughtful men. Shorn of the film projections as a backdrop (which works so well for him) Lars concentrated on making a restful scene for all of us chinstrokers. Modulations of sound and echoes of rhythm built up a layered, womb-like atmosphere and the dudes all stood and stared at Lars twiddling nobs and pressing keys. As you do. (In fact, what is it about men staring at keyboards? We loves it, the girls just don’t dig it in that “let’s fix the carburetor/ make that 1/25th model of a King Tiger tank” kinda way).

Richard Foster

original article

gonzo (circus) review: the sound of young holland ii, o’ceallaigh irish pub, groningen – january 17 2014

press, , ,

hunter-complex-the-sound-of-young-holland-ii-o-ceallaigh-irish-pub-groningen-january-17-2014-01Dat was anders bij de door de jaren 1980 geïnspireerde synthesizermuziek van Hunter Complex in het kleine bovenzaaltje van O’Ceallaigh. Dit eenmansproject heeft op het podium een wat statische uitstraling. Een gebogen staand persoon die alleen maar aan knopjes friemelt zonder op of om zich heen te kijken en zonder presentatie, is niet echt opwindend om te zien. Gelukkig maakte de muziek, afkomstig van zijn nieuwe album Heat veel goed. Een paar uur later zou Hunter Complex nog een optreden verzorgen in Gym in het kader van Euromoney.

Oscar Smit

original article

review: katadreuffe & apneu release show, ot301, amsterdam – january 8 2014

press, , , ,

flyer: katadreuffe & apneu release show, ot301, amsterdam - january 8 2014Now time to take in Hunter Complex, albeit briefly as we have a train to catch back to Leiden. Lars of Narrominded, aka Hunter Complex takes full use of the massive space afforded to him by the stage and whacks out his Sound and Vision to great effect. This is possibly the best of the four shows, just for the way it’s thought through. I mean, he really does think his stuff through, and his visuals are (when they’re projected at a decent size) more likely to make you move than his grooves, PURELY BECAUSE they are so brilliantly segued into his music. The Incubate gig last year was great but in the back room of a pub; now, with a big room and amplification to boot, the set was pretty dark and stickily compelling, in a way that very, very early, street-lamp powered raves were; (especially if you avoided falling into the sump pits back then). The weird cuts of 80s films also suggested some mash of Tarkovsky and Toyah too (notebooks out, chinstrokers!) and it was a bitch squared that we had to leave. I dig public transport as much as the next state employee but hey, sometimes leaving early is a pain.

Richard Foster

original article

interview: haarlems dagblad

press, ,

hunter-complex-interview-haarlems-dagblad-january-6-2014Haarlemmer maakt authentieke synthesizerpop
Hunter Complex: Herinnering aan de toekomst van weleer

De synthesizerpop van Hunter Complex ademt nostalgie. Maar sterker nog dan dat is het gevoel van weemoed. Het afgelopen najaar verschenen album Heat klinkt meer als een droom van de jaren tachtig dan als de jaren tachtig zelf. Of nog concreter: als een herinnering aan de toekomstdromen uit de jaren tachtig. Dezelfde weemoed die je overvalt wanner je oog, bladerend door een oud tijdschrift, valt op een advertentie van een meubelzaak met de naam Woonidee 2000.

Achter Hunter Complex gaat Haarlemmer Lars Meijer schuil. Het op vinyl en als download verschenen Heat is zijn tweede album onder die naam, maar de eerste die z’n weg ook internationaal naar liefhebbers van synthesizermuziek weet te vinden. Nadat het wereldwijd gelezen Engelse popblad Mojo het album half december tipte, komen er plots ook bestellingen vanuit Amerika en elders, vertelt Meijer. Komende dinsdag speelt Hunter Complex live bij Geertruida in Haarlem Noord, woensdag in Amsterdam en volgende week tijdens het Groningse Eurosonic.

De muziek op Heat, combineert de sfeer van groepen als Tangerine Dream of Ultravox met filmsoundtracks uit de jaren tachtig. ‘Dat komt doordat ik nadrukkelijk de synthesizers uit die tijd gebruik, zoals de Yamaha DX7 – eigenlijk de eerste generatie digitale synths,’ zegt Meijer. ‘Die hebben een karakteristiek geluid. Iedereen wilde destijds het nieuwste van het nieuwste – maar juist daardoor klinkt dat instrument nu zo ‘jaren tachtig’.’

‘Ik ben met die muziek opgegroeid. Ik vond dat geluid fantastisch. Muziek was voor mij in die tijd nog iets magisch,’ vervolgt de nu vijfendertigjarige muzikant. ‘Een manier om aan de alledaagsheid te ontsnappen. En dat is iets wat ik met Hunter Complex, weer tot leven probeer te brengen. Dat gevoel. Maar anders, natuurlijk. Omdat het nu over het verleden gaat. De toekomst van het verleden.’

In 1998 maakte hij zijn eerste LP onder de naam Larz, een plaat die werd uitgebracht op een klein Amerikaans platenlabel. Zijn ingetogen popliedjes waarbij Lars zelf vrijwel alle instrumenten bespeelde werden destijds nog ingedeeld bij de zogenaamde ‘lo-fi’ en vergeleken met artiesten als Smog of Guided by Voices. Twee jaar later had Meijer samen met stadgenoot Coen Polack het eigen label Narrominded opgezet, dat sindsdien uitgeroeide tot een muzikaal platform dat artistiek meetelt in de frontlinies van de popmuziek.

De stap van Larz naar Hunter Complex is minder groot dan die op het eerste gehoor lijkt. ‘Als Larz had ik een viersporenrecorder, een bas, een gitaar en een piano,’ vertelt Meijer. ‘Daarna ging ik samen met Coen muziek maken onder de naam Living Ornaments en gebruikten we een computer als instrument, waardoor plots alles mogelijk bleek. Onbeperkt. Maar precies dat belemmerde mij. Er was geen focus meer. Door die synthesizers – met all e beperkingen van dien – heb ik voor mijzelf een nieuw kader geschapen waarbinnen ik muziek kan maken. Dat blijk ik nodig te hebben. Het werkt ook voor mij.’

Optreden doet hij steeds meer. En hij vindt het leuk, zegt Lars. ‘Bij de vorige plaat had ik alle muziek op één synthesizerpartij en de zang na op iPod staan. Dat werd live een soort karaoke. Daar ben ik mee gestopt. Nu speel ik alles live met aan elkaar gekoppelde synthesizers. Geen nummers van ‘Heat’, maar nieuwe stukken, zonder zang. De overeenkomst met de plaat is de sfeer die ik schep.’

Peter Bruyn

the post.online review: heat

press,

hunter complex - heat frontPrince, de kleine muzikale reus. Wanneer ik Hunter Complex hoor moet ik altijd aan de Amerikaanse wereldster denken. Niet dat er een muzikale connectie is tussen die twee, behalve dan dat de man achter Hunter Complex, Lars Meijer, een groot fan is van de popgeweldenaar. Zijn werk heeft daar echter weinig mee te maken. Onder de naam Hunter Complex brengt hij sinds 2010 jaren 1980 geïnspireerde synth pop uit.

Heat, het tweede album van een van de mannen achter het label Narrominded, leunt even goed op de analoge synthesizers als de voorganger, maar breng daar meer dreiging en diepte in. Het is als een soundtrack bij een film waarin niets is zoals het lijkt en een liefelijk tafereeltje dus een horror soundtrack krijgt. Voortdurend wringt en wrijft de elektronica van Hunter Complex, wat een album maakt dat je van begin tot eind bij de lurven neemt en bij de les houdt.

Tjeerd van Erve

original article