Category: press

press

file under review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontWe hadden afgelopen zaterdagavond een jaren ’80-feestje van mijn werk. Hierbij mocht je ook verkleed komen als je wilde. Mevrouw Storm trok wat zwarts aan en toupeerde d’r haar en ik trok de strakste broek aan die ik nog had met een vaal hardrock shirtje. Er is niet zo heel veranderd aan ons door de jaren heen. Nu ja, we hebben wat meer vierkante meters stof nodig, dat wel. Voor in de auto op weg naar en van het feestje had ik eerst wat jaren tachtig cd’s mee willen nemen, maar besloot uiteindelijk toch wat nieuws, namelijk Hunter Complex, op te zetten. Dat had namelijk ook zo uit de jaren tachtig kunnen komen. De synthpop van dit nieuwe project van Lars Meijer is zo retro, dat ik ’em er bijna van zou gaan verdenken dat Meijer dit al dik twintig jaar op de plank heeft laten liggen voordat hij er mee op de proppen durfde te komen. Als je een paar van deze tracks verstopt had tussen de krakers op een van de New Wave Club ClassX-verzamelaars en niemand zou ’em als verdacht brandmerken. Hunter Complex is door het vernuftig schuiven met lagen tegelijkertijd ijzingwekkend koel als melancholisch ontroerend. Dat eerste komt vooral door de lijzige stem van Meijer, het is er een die mensen best af zou kunnen stoten, maar ik houd wel van dat onderkoelde. Het melancholische zit ’em in geweldige ouderwets klinkende synths die Meijer van stal gehaald heeft. Je krijgt visioenen van OMD, New Order en Kraftwerk en dwaalt zo af op de grotendeels rustig voortkabbelende tracks richting traag dansende zwartgekleden op de dansvloer. Die op het up-tempo Moonset uiteindelijk compleet uit hun dak zullen gaan. Voor mijn jaren tachtig feestje was Hunter Complex natuurlijk veel te obscuur en nicherig, maar om te ontgiften van de Bon Jovi’s en andere narigheid uit de jaren tachtig die ik die avond voorgeschoteld kreeg was het perfect. En om ‘zo’ te luisteren overigens ook.

Storm

original article

press

outlands review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontHunter Complex is the new moniker of Lars Meijer, who runs the label Narrominded and is also involved with few other musical acts: Larz, Psychon/Psychon Troopers, with a more ambient/atmospheric/improvised kind of sound and Living Ornaments, who had an amazing album, Korrels, the previous year, with a more melodic/rhythmic/idm kind of sound, but also with elements of experiment. But Hunter Complex is totally different! The album was announced with the wonderful EP Here Is The Night, where besides the original version of the title song and the extended instrumental version of the song Fashion Street (from the album), there are 3 interesting remixes of Here Is The Night, by Garcon Taupe, Spoelstra and Coen Oscar Polack, of which specially interesting are the crazy version of Garcon Taupe and the ambiental version of Coen Oscar Polack. The self-titled album is a story of it’s own. Stilistically it ranges from synthpop/new wave to electro, with elements of italo disco, all woven well in the music. Retro-futurism, focusing on the past and on the future at the same time. Some of the songs are a real uncanny candies, like Wait, Cross, Fashion Street and Chinese Restaurants… I’ve always considered the synth-pop as the lonelier kind of music. Or music that grows with time! Fine album!

Boban Ristevski

press

beats & beyond review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontHunter Complex, aka Dutch artist Lars Meijer, releases his debut album on his own Narrominded imprint, a label we’ve grown to love because of its leftfield and adventurous releases. Hunter Complex: retrofuturism never sounded so fresh.

Fact is that today’s music industry is constantly overrun by musical nitwits trying to ‘revive’ the 80s with horrific rip-offs and downright annoying shenanigans (Lady! Gaga! Argh!), but fear not! Hunter Complex’ debut album is a completely different kettle of fish. The 12 tracks on this album all pay homage to the 80s era in their very own way without a single bit of cheesiness to be heard. Roughly, the album’s sound can be described as glam pop Miami Vice-style, with strong references to electroclash and electrofunk, which results in a very adventurous trip down nostalgia lane. Take Cross for instance, one of the many highlights on this album. The tune opens with theatrical synths but soon emerges into a funky Italo/space disco tune, while Moonset embarks on a much darker and sinister trip with throbbing bass and a spacey cosmic vibe. Synth pop junkies will love Turn for its mesmerizing synthesizer work, while fans of bands such as Depeche Mode and The Cure will go ape on the experimental Kerosine.

Buy because: you’re a sucker for that typical 80s sound, whilst not holding back on your love for Italo and electro either.
Don’t because: the only reason we can think of that your dad might pop up and start reminiscing about ‘those good ol’ days…’

Rating: 8.5

press

vice review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontTja, wat moet je ervan zeggen. Het feit dat je weet waar de aan-knop op je Casio-keyboard zit, wil nog niet zeggen dat er een Phil Spector in je schuilt. Wanneer de partner van de recensent tijdens een afwas/ luistersessie dan ook nog eens wild met de afwasborstel naar de stereo begint te slaan, is dat over het algemeen een veeg teken aan de wand. Uit bijgeleverde informatie begrijp ik dat Lars ‘Hunter Complex’ Meijer zichzelf wel een genie vindt. Ik niet.

Roodkapje

press

365mag review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontRating: 8.5 out of 10.0

Hunter Complex is the moniker under which Dutchman Lars Meijer has been making music for the past few years. His music has strong references to the eighties when Italo disco, synthpop and new wave ruled the airwaves. Although a bit more electro based, Hunter Complex can be described as a mix between 80s icons such as Neon Neon and a diet version of The Human League, while also incorporating Kraftwerkian and M83 elements. Retrofuturistic so to say…

The Hunter Complex album contains 12 tracks jam packed with analogue drums, vintage synthesizers and unmistakably 80s song patterns. Opening track Wait kick starts the album with a booming electro rhythm, vocoded vox and glorious 80s synthesizers, immediately establishing a retro vibe bursting with quality. The dreamy Dance balances on the brink of electro, electroclash and electrofunk, while tunes such as Cross and especially Moonset are remarked by a more playful and energetic approach. Diversity within a specific sound is what defines this album best. Hunter Complex manages to create 12 unique songs that are made up using retro elements, but still manage to sound incredibly fresh, crisp and balanced. Take Turn for instance. I wouldn’t be the least surprised if I was watching an episode of Miami Vice and hear this one during a chase between Crockett, Tubbs, and a bunch of Colombian moustache-rocking baddies. No sir.

I can be fairly short on this one: This album is an essential item for 80s fanatics, retro junkies, electro heads and synthpop rockers alike. Each song features a magnificent and well balanced structure that finds it origin somewhere in the area between dance and pop, with the vocals adding a certain pop element to the overall in a Kraftwerk kind of way. Recommended!

Youri Jozee

press

musicfrom.nl review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontOnlangs verscheen bij Narrominded de ep Here Is The Night van Hunter Complex. Ondergetekende schreef hierover dat deze hem benieuwd maakte naar het toen nog niet verschenen debuutalbum van Hunter Complex. Dit titelloze album is inmiddels uitgebracht en helaas weet Lars Meijer, de man achter Hunter Complex, de verwachtingen niet helemaal waar te maken. Muzikaal gezien ligt het materiaal op Hunter Complex in het verlengde van Here Is The Night. Veelal donkere synthpop met een duidelijke invloed uit de jaren ’80 en daarnaast vlagen van Electro, Italo en New Wave.

Het album opent met het aardige Wait, dat vrij melodieus is. Het inmiddels bekende Here Is The Night is veel hoekiger en bevat lage, monotone zang, die wel wat doet denken aan die van The Edge in U2’s Numb. In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden is Dance een vrij traag nummer. Het uptempo Moonset is daarentegen wel lekker dansbaar.

Ook Black is een leuk nummer, waar een vrij prominent baslijntje in zit en dit geldt ook voor Fashion Street. De keyboardpartijen aan het begin van Cross zijn overduidelijk van Kraftwerk afgekeken en ook verder is het eerste gedeelte van deze song sterk beïnvloed door de Duitse elektronicapioniers. Verderop gaat Cross echter meer richting de jaren ‘80.

Hunter Complex bevat zeker een aantal goede songs, maar het album weet de aandacht niet tot het eind vast te houden. Dit komt vooral doordat het materiaal na verloop van tijd een beetje eentonig begint te worden, iets wat overigens mede wordt veroorzaakt door het nogal vlakke geluid. Verder gaat er van de zang Meijer te weinig overtuiging uit.

Eric Rijlaarsdam

press

back again review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontNarrominded gibt es als Label auch bereits zehn Jahre und offenbar hat das holländische Label, das mir bisher kein Begriff war, Musik in der Spannbreite von Rock bis Electroacoustic auf Vinyl und CD veröffentlicht. Mein erster Berührungspunkt mit dem Label ist nun das erste Album (nach einer CD-EP von 2009) des holländischen Projekt Hunter Complex von Lars Meijer. Im Info wird was von Synthpop, Electro, Italo und New Wave geschrieben und keine Frage, die Wurzeln der Musik liegen klar in den 80er Jahren, klingen dabei aber so, als wenn der Musiker auch gerne moderne elektronische Musik hört und diese Einflüsse unterschwellig in seine eingängigen, manchmal auch leicht melancholischen Kompositionen mit einfließen lässt. Das ist auch völlig legitim und dezent gelöst, zudem sind pure Retro-Alben oft gar nicht so toll, weil sie viel zu sehr auf technische Authentizität wert legen und dabei vergessen, das es gerade beim 80er Electro auch und vor allem auf die richtige Atmosphäre ankommt.
Bei Hunter Complex ist das ganz gut gelöst und man fühlt sich an eine Mischung aus Atlantic Popes (die leider offenbar nicht mehr existierende Band von Ex-Alphaville Bernhard Lloyd), Tobias Bernstrup und I Satellite erinnert, was ja nun wirklich eine sehr schöne Kombination ist. Auch eine Spur OMD ist hier und da zu vernehmen.
Das einzige Problem ist vielleicht das wenig auffällige Cover, was auch mich nicht gerade dazu verführt hat, sofort in das Album reinzuhören. Jetzt ärgert mich das, denn Hunter Complex liefern ein wunderbares Zwischending aus zeitgemäßem Electro-Pop und Retro-Wave ab. Und das hört man doch wirklich sehr gerne. Eine kleine Perle, die man nicht überhören sollte.

A.P.

original article

press

3voor12 / amsterdam interview: verlies de realiteit met electropop van hunter complex

3voor12 amsterdam interview: verlies de realiteit met electropop van hunter complexLars Meijer komt onder de naam Hunter Complex met zijn eerste album Hunter Complex, een plaat met veel new wave en jaren ’80 invloeden. Voor 3voor12/ Amsterdam beantwoordt hij een paar vragen over dit album.

Hoe was de release van je debuut op 5 februari in Smart Project Space?

Ja, dat was een tof feestje. Smart Project Space is echt een leuke tent en het was ook nog eens superdruk. Tijdens mijn set gebruikte ik als decor de film To Live and Die in LA, een film met Willem Dafoe uit 1985. Die Miami Vice-achtige sfeer van de film paste echt perfect en dat maakte het optreden extra leuk.

Hoe zou jij je stijl omschrijven?

Het is voornamelijk synthpop. Ik gebruik veel synthesizers en die hebben een grote invloed op mijn muziek. Denk aan het oude werk van Depeche Mode en A-ha, de jaren ’80 zit er heel erg in. De leukste elektronica wordt volgens mij in Europa gemaakt. Amerika ligt al een tijdje op zijn gat wat dat betreft.

Waarom de jaren ’80?

Ik ben geboren in ’77, in ’85 was ik acht. Op die leeftijd was muziek al heel erg belangrijk voor mij. Dus de popmuziek van toen heeft de basis gelegd voor mijn smaak. Op de een of andere manier blijft de muziek uit je jeugd toch het meest dichtbij je. Ik begon ook met de toetsen spelen in die tijd.

Hoe maak je die jaren ’80 invloeden modern?

Als ik muziek aan het maken ben, zit ik echt compleet in mijn eigen wereldje en ben ik helemaal niet mee bezig met wat voor muziek er op dat moment gemaakt wordt. Mijn muzieksmaak ligt denk ik al redelijk vast. Uiteraard ontwikkel je jezelf nog wel, maar de basis is helder.

Je hebt een label in Zweden, Sincerely Yours, die kijken ook terug naar de jaren ’80, maar ze maken muziek van nu. Het klinkt fris. Dat heb ik zelf ook voor ogen. Ik heb ook het gevoel dat ik niet de enige ben die met dit soort muziek bezig is, en dat werkt heel motiverend.

Hoe lang ben je bezig geweest met je debuut cd?

Ik denk dat ik er twee jaar mee bezig ben geweest. In het begin was het heel moeilijk, want ik wist niet precies welke kant ik op wilde. Ik wist wel dat ik weer liedjes wilde gaan maken zoals ik rond de eeuwwisseling deed. Uiteindelijk ging het vrij snel en kon ik echt flink doorknallen. Een paar maanden later was het klaar.

Wat zijn nu je plannen en voor de toekomst?

Ik heb nu even geen optredens staan, die ben ik aan het regelen. Eerst moesten alle promo’s eruit. Ik wil eerst veel gaan spelen in Nederland, kijken hoe dat gaat. En dan misschien een tourtje door Europa. En daarnaast ben ik eigenlijk meteen weer begonnen aan de volgende plaat.

Het tweede album zal wel weer even duren, maar ik merk al wel dat het heel anders klinkt dan mijn debuutalbum. Mijn debuutalbum klinkt vrij recht door zee, de volgende wordt misschien iets zweveriger, er zit veel meer lucht in.

Wat is de beste gelegenheid om jouw muziek te beluisteren?

Een koude winterse dag, met een hele scherpe laaghangende zon, waar je dan recht tegenin fietst. Als je in de roes van het moment zit. Daar past mijn muziek wel bij. Ik hou zelf ook hele erg van dat soort momenten. In mijn muziek zit dat ongrijpbare gevoel. Dat je weemoedig wordt, maar ook vrolijk.

Het debuutalbum Hunter Complex van Hunter Complex is nu uit.

Liona Munster

original article

press

vital weekly review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontFollowing Here Is the Night a taster CD single with various remixes, here is the full length by Hunter Complex, also known as Lars Meijer, also known as the boss behind Narrominded Records. That was a mighty fine taster indeed, and it made me very curious about the full length. A spoiler then: it’s great, perhaps exactly what I hoped for. Synthpop, electropop. I made the connection to the releases on Suction Records, yet Hunter Complex takes matters a bit further. Vocals play an important role in this music. Those vocals reminded me a band from the 80s, early 90s who made similar electronic popmusic, Tranquil Eyes (I am sure not many people remember them). Uptempo pieces that are sweet, funny, poppy but also a bit dark. Think Depeche Mode in their early 80s work, Soft Cell, OMD, even New Order (a particular favorite here), Human League and lots of more obscure electro bands, like the aforementioned Tranquil Eyes. This is an excellent release – very retro in approach, but this is the kind of music which never seems to age. It still sounds as fresh as it was then. But then, perhaps I am not the right person to ask for a subjective view on matters like this: I have always been a sucker for great synth pop. It’s of course a fine line between all things pop, and perhaps all things unVital. Hunter Complex may not be real Vital material, but loved out of personal taste for such music.

Frans de Waard

original article

press

subjectivisten / caleidoscoop review: hunter complex

hunter complex - hunter complex outside frontHet jaar 2009 kenmerkt zich door het teruggrijpen naar de jaren 80, met een nadruk op new wave en synthpop. Parallel hieraan profileert het Nederlandse label Narrominded, waarop vrijwel alles gratis gedownload maar ook gekocht kan worden, zich steeds meer als constante leverancier van kwaliteitsmuziek. Ze besluiten vorig jaar met de mini Here Is the Night van Hunter Complex, het nieuwe project van Lars Meijer, één van de oprichters van het Narrominded label en tevens actief als en in de formaties Larz, Living Ornaments, Psychon en Psychon Troopers. Hierop komen beide zaken mooi samen, want ook Lars grijpt terug naar die periode, overigens met het vizier stevig gericht op de toekomst. Het is een opwarmer voor zijn dit jaar te verschijnen volledige album. Lang wachten is het niet, want zijn gelijknamige album ziet nu al het licht. We hebben met deze strenge winter natuurlijk ook meer dan een opwarmertje nodig. Vanaf de eerste tonen is het gelukkig een hartverwarmende grog, hoewel je door de nostalgische klanken ook dikwijls kippenvel krijgt. Lars maakt melancholische synthpop met wave invloeden van de bovenste plank, waarbij de helden van weleer een mooie blauwdruk vormen voor zijn overwegend warme elektronische geluid. Hij zingt ook op sterke wijze met een onderkoeld en tegelijkertijd zwoele stem. Wat dat betreft moet je meteen denken aan Edvard Graham Lewis. De muziek rakelt een hoop mooie herinneringen op, maar geen seconde heb je gevoel dat je naar een product luistert dat ver over de datum is. Sterker nog, het is eerder een modern eerbetoon aan het verleden. En zelfs al zou je het gedateerd vinden, dan nog zit het sterk in elkaar en is het uiterst genietbaar. Dit soort laidback muziek met kristalheldere elektronische geluiden en smakelijke beats wordt al veel te lang niet meer gemaakt. Het is als blij of wellicht weemoedig worden van het horen van de begintune en het zien van series als Mash, Miami Vice, Cheers en The A-Team maar dan op je hypermoderne hdtv, zoiets. Nostalgisch terugblikken, maar dan op een manier die helemaal van nu is. New Order, Brian Eno, Cabaret Voltaire, He Said, Depeche Mode en OMD hebben allen een schitterende plek in zijn muziek gekregen. Lars laat horen dat hij naast zijn lo-fi, experimentele en ambientprojecten ook op dit gebied goed uit de voeten kan. Zeer warm aanbevolen!

Jan Willem Broek

original article